Ο“Radio Marsal”, προωθώντας τους νέους δημιουργούς, θα προβάλλει, σε συνεργασία με το forum του “Amilla.gr”,  για ένα μήνα τα τραγούδια – video των μελών της κοινότητάς μας.

Παρακαλούνται όσα μέλη διαθέτουν τραγούδια – video, τα οποία δεν έχουν ήδη «ανέβει» στο forum, να τα «ανεβάσουν» ώστε να συμπεριληφθούν κι αυτά με τη σειρά τους στο πρόγραμμα του σταθμού.

Ευχαριστούμε τον κ.…

http://utidanos.blogspot.com/

ντύθηκα βελούδο και μετάξι

έβαψα τα χείλη κόκκινα

άφησα το καναρίνι να πετάξει

και ένα καπέλο φόρεσα

έκλεισα την πόρτα δίχως λέξη

έφυγα,το δάκρυ έκρυψα

ότι είχαμε έχει στερέψει

κι εγώ σε μία γυάλα το έβαλα

έμεινες μονάχος να κοιτάζεις

το τσιγάρο μου να καίγεται

δεν έμαθες σημάδια να διαβάζεις

κι έτσι δεν το είδες να ρχεται

έφυγα μονάχη μες στο κρύο

το φεγγάρι μόνη συντροφιά

όσο κι αν πονάμε και οι δύο

η ιστορία αυτή…

το ραδιόφωνο για συντροφιά
τα μπαρ με θλίβουν
βρήκα το δώρο σου,μια ζωγραφιά
κι όλα γυρίζουν

τσιγάρο κάπνισα
πίνω ποτό
στο σπίτι μένω
τηλεφωνώ
βλέπω διάφορους
φίλους,γνωστούς
μα εσένα θέλω
που δε μ ακούς

παίρνω μπογιές για να ξεχαστώ
τα χρώματα παίζουν
σκιτσάρω τα μάτια που αγαπώ
δάκρυα τρέχουν

βρέχει έξω κι εγώ θα βγω
χωρίς ομπρέλα
στους δρόμους που χάθηκες να χαθώ
άλλη μια μέρα

          Ειν' οι καιροι πολυ παραξενοι και γω

           ποσο φοβαμαι

           πως ολο αφηνουμε τους δρομους της καρδιας μας

           να χαθουν.

           Λιγοι μπορουνε και στα ματια την αληθεια

           την κοιτανε

           κι αλλοι πιο λιγοι που μπορουνε την αληθεια

            να την πουν,

                        πως διχως δρομο η καρδια δεν ταξιδευει

                        πως την σκοτωνει τελικα η…

χωρίς εισιτήριο

 λαθρεπιβάτης 

στης ζωής το τρένο

χωρίς εισιτήριο 

μα έλα να μάθεις

 το πόσο σε θέλω

 ταξίδι η μέρα μου

 κι η νύχτα διάλειμμα

 σε τόπο ξένο

 ταξίδι έφυγα

 και όπου να ναι 

απ το τούνελ βγαίνω

  λαθρεπιβάτης 

χωρίς εισιτήριο

 εγώ στη ζωή σου

 χωρίς εισιτήριο

 τον κόσμο γύρισα

 μα είμαι δική…

δε μπορώ πια

ελπίδα καμιά

ομίχλη πολλή

δε βλέπω τις εί

μποφόρ πολλά

η θάλασσα ριγά

βροχή χαμός

κι όλα ατμός

σήκωσε αέρας

στο φως της μέρας

φεύγεις κι εσύ

νιώθω κενή

φωνή βοόντως

εν τη ερήμω

ναι,μόνη,όντως

με κόσμο γύρω

μα δεν τρομάζω

σενάριο αλλάζω

κι ο νέος ρόλος

μου πάει δεόντως

Στη συνοικία των φτωχών με τ΄ άδεια πορτοφόλια

και τις αγέρωχες καρδιές, αχ πως μυρίζει ο καφές,

αχ πως μυρίζει το ψωμί, πως ευωδιάζει ο μπαξές

κι αλληθωρίζει μια στιγμή τη μοίρα τους τη δόλια.



Στη συνοικία των τρελών βαρειές οι παραισθήσεις

απ΄ τις απάτητες κορφές, των λογικών προδιαγραφές

δεν θα χωρέσουνε ποτέ σ΄ ένα κουτάκι του καφέ,

σε μια σπηλιά του πουθενά, στ΄ ανάχωμα της δύσης.



Σ΄ αυτά τα μέρη τα πικρά βράζει το μπρίκι σιωπηλά

με τη φωτιά…

Μες στις φλέβες κυλά

σαν ριπή ένα χάδι

των ματιών σου σημάδι

της καρδιάς μου θηλιά.



Ως το τέρμα της Γης

σ΄ αγαπώ, δεν σε φτάνω

σ΄ ένα σύννεφο πάνω

έχω μάθει πως ζεις.



Τα δικά σου φτερά

έχουν γίνει για μένα

κάποια βήματα ξένα,

μ΄ οδηγούν πουθενά.



Σαν σταγόνα βροχής

κάθε λέξη σου μοιάζει

που χτυπά στο περβάζι

πριν "αντίο" μου πεις.



Τόσο μακριά, πικρό το ταξίδι

τόσο κοντά, μα σε έχασα ήδη

πόσο μου…

θέλει μαγκιά να οδηγείς

ταξί μεσ’ την Αθήνα

που έχει κούραση πολύ

κι ας φαίνονται όλα φίνα

να κατεβαίνεις Αχαρνών

τα νεύρα σου να σπάνε

δευτέρα πρώτη σημειωτόν

τα μέτρα να   κοιλάνε

πελάτης απ’ το σύνταγμα

να λέει γηροκομείο

διαδρομή επτά λεπτών

να θέλεις ώρες δυο

δουλειά πολύ κουραστική

ας λένε αραλίκι

σ’ ατμόσφαιρα αποπνικτική

γίνεται χαμαλίκι

πλήση εγκεφάλου,διαφημίσεις

με massmedia ότι πουλήσεις

η είδηση τίτλος πρέπει να καίει

"η υγεία νοσεί""το σύστημα φταίει"

ως  και τον φόνο μάς τον πουλάνε

και τη ζωή την ξεπετάνε

καθημέρνά πόλεμος νεύρων

κι αναγγελίες άχρηστων έργων

διαμαρτυρία για όσα ζω

ψέματα,λάσπη που να σταθώ

την πόρτα ανοίγω,θέλω να βγω

υπόγεια διάβαση,φρίκη κι εδώ

καριόληδες δε θα…

Το κόκκινο το χρώμα ταιριάζει στη φωτιά,

το πράσινο μιλάει για τη φύση,

το κίτρινο τονίζει του κόσμου την ψευτιά,

το μαύρο για ένα άσχημο μεθύσι.



Το κόκκινο το χρώμα για έρωτα μιλά,

το πράσινο κυλά σαν οξυγόνο,

το κίτρινο για αλήθεια το ψέμα, μου πουλά,

το μαύρο με γερνάει σαν το χρόνο.



Το κόκκινο θα ντύνει κορμάκια θηλυκά,

το πράσινο τα δέντρα ζωγραφίζει,

το κίτρινο φωτίζει ρουτίνας υλικά,

το μαύρο στην ψυχή πάντα φοβίζει.



Το…

Μια κατάρα χρόνια τον τραβάει

το κορμί του κρατά βασανισμένα

την ψυχή του τώρα δεν πουλάει

και αναμνήσεις σβήνουν όλο ένα.





Βλέπει όνειρα να καίνε την στιγμή του

σε μπουντρούμια ζει τώρα για χρόνια

χάνει δύναμη μα δείχνει την πυγμή του

για ένα ψεύτικο παιχνίδι με τα πιόνια.





Σχοινοβάτης αιωρείται στο σκοτάδι

σε σκοινί μισό κομμένο που βαστάει

παζαρεύει την ψυχή του με τον Άδη

την ζωή του…

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ  mp3 (πατήστε το mp3 για να το ακούτε ταυτόχρονα)

Καινούρια μέρα θα’ ρθει απόψε εδώ

Πέρα ως πέρα να λάμψει στον ουρανό

Μη μιλάς μη γελάς ας το φόβο να πετάξει απλά

Τρέξε απ’ την τρέλα και ψάξε για το’…

καλοί και κακοί

στο ίδιο μπουντρούμι

τα ίδια ζητάμε,

χρώμα και φως

πίνουμε όλοι

λιγάκι ρούμι

τσιγάρο.κουβέντα,

περνάει ο καιρός

η φωνή είναι όπλο

κι η ελπίδα φωτιά

θυμήσου κι εμένα,

που στο ' πα

η ζωή είναι ωραία

και ας σε πονά

θυμίσου κι εμένα.

Σου το ' πα

άμεσος είναι

ο κίνδυνος πια

κι εγώ ζηλεύω

την ηρεμία

ήρθες…