Απόψε βρέχει 

 

 

 

Απόψε δεν σταμάτησε να βρέχει                 

Κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει

Το παρελθόν μου ακυβέρνητο σκαρί

Στα βράχια του πόνου σκάει με ορμή

 

 

Απόψε βρέχει κι η καρδιά μου πονάει

Η σκέψη σκοντάφτει σε σένα σταματάει

Τα μάτια σε ψάχνουν σχεδόν απεγνωσμένα

Πίσω από τζάμια  θαμπά και  θολωμένα

 

R

 

Ψιχάλα θέλω να γίνεις μάτια μου

Ένα ένα να ενώσεις τα κομμάτια μου

και στάλα στάλα μες τα όνειρά μου

με  φιλιά να γιάνεις τον πόνο στην καρδιά μου

 

 

Απόψε η βροχή μες από λούκια στάζει

Ο θόρυβός της την ψυχή μου κομματιάζει

Έχω ανάγκη  να δω  τη ματιά σου

Θέλω να γύρω στην αγκαλιά σου

 

 

Απόψε βρέχει μες την καρδιά μου

οι στάλες  πνίγουν τα όνειρά μου

η ώρα περνάει η βροχή δυναμώνει

το ξέρω δεν θα ρθεις κι αυτό με σκοτώνει