ντύθηκα βελούδο και μετάξι
έβαψα τα χείλη κόκκινα
άφησα το καναρίνι να πετάξει
και ένα καπέλο φόρεσα
έκλεισα την πόρτα δίχως λέξη
έφυγα,το δάκρυ έκρυψα
ότι είχαμε έχει στερέψει
κι εγώ σε μία γυάλα το έβαλα
έμεινες μονάχος να κοιτάζεις
το τσιγάρο μου να καίγεται
δεν έμαθες σημάδια να διαβάζεις
κι έτσι δεν το είδες να ρχεται
έφυγα μονάχη μες στο κρύο
το φεγγάρι μόνη συντροφιά
όσο κι αν πονάμε και οι δύο
η ιστορία αυτή τέλειωσε πια
σου άφησα και κάτι στο ψυγείο
σα να ταν να γυρίσω το πρωί
σου είπα καληνύχτα κι όχι αντίο
σου έδωσα του Ιούδα το φιλί
Σχόλιο
Σχόλιο από τον/την Πέτροc στις 5 Φεβρουάριος 2012 στις 0:20 .. μμμ ... αρκετά ενδιαφέρον ...μ' αρέσει ... ωραίο θέμα και δυνατές, παραστατικές εικόνες ...
Δύο παρατηρήσεις μόνο ...
Η πρώτη έχει να κάνει με τη δομή (προβληματάκια στο μέτρο και στις ομοιοκαταληξίες κυρίως). Δεν την έχεις προσέξει όσο πρέπει, και το ποίημα σου αδικείται ... κρίμα ...
Η δεύτερη παρατήρηση έχει να κάνει με το τι θέλεις να πεις ... όταν ντύνεσαι βελούδο και μετάξι ... δεν φεύγεις μονάχη μες το κρύο (αλλά πας πχ να το ρίξεις έξω) ... κάπου με μπέρδεψες ως προς τις προθέσεις σου ...
ΟΚ, ας είναι. Τέλος η γκρίνια. Συνέχισε ...
/Petroc
83 μέλη
25 μέλη
20 μέλη
Δημιουργήθηκε από τον/την amilla 6 Ιουλ 2010 at 0:27. Τελευταία ενημέρωση: Λάμπρος Νοέ 9, 2010.
Δημιουργήθηκε από τον/την Λάμπρος 23 Δεκ 2010 at 11:51. Τελευταία ενημέρωση: Λάμπρος Δεκ 23, 2010.
Δημιουργήθηκε από τον/την Λάμπρος 18 Ιουν 2010 at 17:03. Τελευταία ενημέρωση: Λάμπρος Νοέ 9, 2010.
© 2012 Created by amilla.
Πρέπει να είστε μέλος του amilla.gr για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του amilla.gr