Στη συνοικία των φτωχών με τ΄ άδεια πορτοφόλια

και τις αγέρωχες καρδιές, αχ πως μυρίζει ο καφές,

αχ πως μυρίζει το ψωμί, πως ευωδιάζει ο μπαξές

κι αλληθωρίζει μια στιγμή τη μοίρα τους τη δόλια.



Στη συνοικία των τρελών βαρειές οι παραισθήσεις

απ΄ τις απάτητες κορφές, των λογικών προδιαγραφές

δεν θα χωρέσουνε ποτέ σ΄ ένα κουτάκι του καφέ,

σε μια σπηλιά του πουθενά, στ΄ ανάχωμα της δύσης.



Σ΄ αυτά τα μέρη τα πικρά βράζει το μπρίκι σιωπηλά

με τη φωτιά…

Συνέχεια

Μες στις φλέβες κυλά

σαν ριπή ένα χάδι

των ματιών σου σημάδι

της καρδιάς μου θηλιά.



Ως το τέρμα της Γης

σ΄ αγαπώ, δεν σε φτάνω

σ΄ ένα σύννεφο πάνω

έχω μάθει πως ζεις.



Τα δικά σου φτερά

έχουν γίνει για μένα

κάποια βήματα ξένα,

μ΄ οδηγούν πουθενά.



Σαν σταγόνα βροχής

κάθε λέξη σου μοιάζει

που χτυπά στο περβάζι

πριν "αντίο" μου πεις.



Τόσο μακριά, πικρό το ταξίδι

τόσο κοντά, μα σε έχασα ήδη

πόσο μου…

Συνέχεια

Βροχή σαν από σίδερα ρουφούσε την αρμύρα

και τ΄ άλμπουρα ριγούσανε στης νύχτας τον σκοπό,

ύπνο δεν είχα, σάλευα στο τώρα και στη μοίρα,

τα λόγια μου ξεδιάλεγα μια μέρα να σου πω:



Πως είσαι η αγάπη μου, πως είσαι ο γιαλός μου

τα χείλη σου έλα δως μου, εδώ στην κουπαστή.

Την άγκυρά μου μάζεψα, για σένα ταξιδεύω

τη θάλασσα παλεύω, μη με καταραστεί.



Στης γέφυρας την καταχνιά, στων αμπαριών τα χνώτα

ταξίδια μεσ΄ στα κύματα που αφρίζουν στην… Συνέχεια

Στον κόσμο αυτό με τη βροχή παρέα

θ΄ αλλάζουνε τα πράγματα μοιραία

γεμάτες πίκρες και χαρές, μικρές, μεγάλες

θα πέφτουνε στο δρόμο σου ψιχάλες.



Κι εσύ που θα ΄χεις νιάτα πανωφόρι

θα τρέχεις, θα γελάς το ξεροβόρι

σα να χτυπάει η βροχή σφυρί στ΄ αμόνι

θα κλαίει και μαζί σου θα θυμώνει.



Σε μια γιορτή θα σ΄ έχουνε καλέσει

θα πας, αλλά θα βρίσκεσαι στη μέση

μιας ανοιξιάτικης βροχής, μιας καταιγίδας

στην άβυσσο της πρώτης σου ρυτίδας.



Σα… Συνέχεια