περιβάλλομαι από ρευστότητα
τίποτα γύρω μου δεν θυμίζει στέρεο χώμα
κι η φαντασία πλέον δε με βοηθά.
άλλοτε μπορούσα να κάνω να φυτρώσουν δέντρα
καταπράσινα σε τόπους που δεν είδανε ποτέ νερό
να περιστρέψω, να κινήσω τα ασάλευτα
και να βαδίσω σταθερά ακόμη κι απάνω στο νερό
κι απάνω στη σαθρότητα.

περιβάλλομαι από φαυλότητα
την βλέπω δίπλα μου την ακουμπώ
την νιώθω να με προσεγγίζει χαμογελώντας
ή τρίζοντας τα δόντια της φρικτά.
κι η ποίηση πλέον δε με βοηθά
άλλοτε μπορούσα να αλλάζω τους ανθρώπους
και να τους περιγράφω όπως θα ήθελα να είναι
πιο κραταιούς, πιο ρωμαλέους
μα και γεμάτους με αισθήματα αγάπης μόνο
και συναδέλφωσης…

περιβάλλομαι από υποκρισία
την αισθάνομαι να διαχέεται στον αέρα
να μεταδίδεται από στόμα σε στόμα
όπως με το φιλί, με την ανάσα
ύπουλα εξαπλώνεται η αρρώστια.
κι η μνήμη πλέον δε με βοηθά
άλλοτε μπορούσα να ανασύρω από μέσα της
παρήγορες εικόνες ειλικρίνειας
και να αναπλάσω με τον πηλό της θύμησης
εκείνα τα πρόσωπα που με εξέθρεψαν
διδάσκοντάς με την αξία της ταπεινότητας…